Z początku to właśnie ten obraz mnie zainspirował.
Chciałam go nawet zapożyczyć
lub odwzorować jako moje główne logo.
Kobieta, która się budzi.
Kobieta, która się przesypuje.
Kobieta, która się stwarza od nowa.
Kogo widzę w tej klepsydrze?
Kobietę pełną wstydu.
Kobietę nie-pewną siebie.
Kobietę, która chce się zakryć,
bo jeszcze sama nie odkryła,
jaka jest Piękna
– w środku i na zewnątrz.
*Obraz z mojego życia 🙂
A potem zrozumiałam, że jak wiele z nas,
sama byłam taką kobietą.
Która bardzo chciała.
Która bardzo szukała.
Która sama się przesypywała.
Nabrało to dopiero sensu,
gdy to wszystko połączyłam.
Nabrało to kształtu,
gdy zaczęłam świadomie się uczyć.
Być sobą i oddzielić już to,
co moje i nie moje.
Być w sobie i pozwolić się prowadzić
tylko mojemu Sercu.
Być, żeby naprawdę
być obecnym w Tu i Teraz.
Być.
Widzieć.
I Czuć.
Sens życia polega na znalezieniu swojego daru.
Celem życia jest rozdawanie go.
– Pablo Picasso
Sens mojego życia to dzielenie się moim Słońcem,
Pisanie o tym jak spojrzeć ponad tym, co razi.
