Część 2 – Uczę się Rozpoznawać swoje Potrzeby
Często nas wkurzają.
Często irytują.
Naciskają nam nasze czerwone guziczki.
“No naprawdę?”
“Nie widzisz?”
Ale czego tak naprawdę?
“Nie widzisz mojego bólu”
Nasza złość, smuteczek
albo coś nam przeszkadza i nas denerwuje
jest też albo przede wszystkim o nas.
Jest ważną informacją dla mnie ….o mnie.
Za tym rozdrażnieniem kryje się potrzeba.
Bycia zobaczonym.
Bycia zaopiekowanym.
Bycia usłyszanym.
Bycia docenionym.
Krzyczymy do siebie często z pozycji niezaspokojonych potrzeb
– głęboko w nas.
Dlatego tak mocno nas to irytuje.
Jak mogę usłyszeć potrzeby kogoś
gdy nie daję sobie usłyszeć potrzeby swojej własnej?
Jak ktoś może mnie usłyszeć
gdy sam zagłusza samego siebie?
Każdy ma inne potrzeby.
Często te nasze kłótnie nie są informacją o kimś
– tylko o nas.
Warto się nauczyć sobie to rozdzielać.
Za każdym razem:
* Informacja z kimś
– co tu się stało – 3 zdania – konkret.
I dajemy sobie Czas i Przestrzeń.
* Informacja o mnie – gdzie jest prawdziwe źródło
mojego odpalonego czerwonego guziczka – idę tam sama.
Z czułością.
Z moim wybudowanym w moim sercu nad – Rodzicem.
Z uwagą.
I z życzliwością.
Samo życie i codzienność
jest naszym nauczycielem.
Dla nas.
Dlatego tak trudno jest z Rodziną 🙂
Zazwyczaj nie możemy od niej uciec.
A oni stawiają przed nami najważniejsze lekcje.
O stawianiu granic.
O uczeniu się wyrażania.
O stawaniu w lojalności do siebie.
O łączeniu siebie w relacji i potrzebach innych.
O empatii.
O współodczuwaniu.
O naszym ego.
Gdy popatrzymy w ten sposób na naszych bliskich,
Przestają być tacy “straszni”.
Zamiast tego można się uśmiechnąć i powiedzieć sobie
“spróbuję to przejść inaczej”.
Wtedy jest mi jakoś tak bardziej lekko,
a życie nabiera większego sensu.
Bo to przecież tylko hopki do przeskoczenia 🙂
Jakoś to wymyślę z moim czującym sercem.
Nie.
Ja jakoś to przejdę z moim czującym sercem.
Bo “wymyśla” to nasze ego,
serce znajduje 3 drogę 🙂
