Ci którzy odeszli.

Religia nam tyle zabiera.
Wtłoczeni w system 
żegnamy się w żałobie na zawsze.
Albo gdzieś tam kiedyś w raju.
Może dlatego ta żałoba trwa tyle?
Bo w głębi naszego serca 
nie jesteśmy wstanie się z tym pogodzić.
Na zawsze to dużo.
Na zawsze to wieczność.

Religia zabiera nam perspektywę duszy.
Tej, w której Ci którzy odeszli 
wcale nas tu nie zostawili.
W której każdy ma się czegoś 
tu na ziemi nauczyć.
W której mamy sobie towarzyszyć
i przechodzić nasze lekcje.
Czasami i często bardzo bolesne.

Tęsknimy za tymi,
którzy już odeszli z naszego życia,
w sposób który wcale nam nie służy.
Winni.
Opuszczeni.
Stęsknieni.
Oszukani.
Zrozpaczeni.

A oni są z nami.
A oni na nas czekają.
A oni nas wspierają.
A oni nas bardzo kochają.

Gdybyśmy sobie pozwolili 
w ciszy ich poczuć.
Gdybyśmy wysłali taką intencję.
Znaki przyjdą.

To jest niesamowite jak wiele spokoju 
zabrano nam przez perspektywę jednego życia.
Bez głębszego sensu
utopiliśmy się w winie i karze.
Nasi bliscy którzy odeszli 
to nasi wieczni przyjaciele.
To nasze bratnie dusze,
których chodź już dzisiaj 
nie widzimy – możemy poczuć.
Wiesz skąd to wiem?
Z Twojej łzy, która kręci się w oku.
Bo my wszystko wiemy.
Głęboko w swoim sercu.
❤️