Różni. Kolorowi. Inni.

Każdy z nas gra jakąś inną muzykę.
Lubimy, jak ktoś jest do nas podobny.
Od razu kogoś takiego bardziej lubimy.
Lubimy, gdy my jesteśmy do kogoś podobni.
Bo to oznacza, że nie jesteśmy sami.
Że gdzieś lub do kogoś przynależymy.

I dopóki szanujemy inność innych,
jest w porządku.
Ale czy na pewno umiemy szanować inność innych
bez wyśmiewania ich?
Bez oceniania? 
Bez wywyższania się?

Nie musimy wybierać tak jak inni.
Nie musimy wyglądać tak jak inni.
Nie musimy być tacy jak inni.

Ale tak jak sami oczekujemy szacunku.
Dajmy go też innym.
Za samo to, że ludzie są Różni i Kolorowi 
i tacy właśnie Inni.

Dopiero Razem możemy grać muzykę
w wielkiej Filharmonii Życia.
Czy nie dopiero to dodaje nam smaku
do naszych kultur, języków i zwyczajów?
Czy nie tego właśnie szukamy
w naszych podróżach,
poszukiwaniach i doświadczeniach?
Inności.
Różnorodności.
Gdybyśmy byli wszyscy tacy sami,
świat byłby chyba nieco nudnym
i mało wymagającym miejscem?

Bez Inności nie byłoby Rozwoju.